UFCS ile:

struct Köpek
{
    uint yaş;
    char[32] isim;
}

char[32] havla(Köpek k)
{
    return "Hav hav!";
}

uint köpekYılınaGöreYaş(Köpek k)
{
    return k.yaş * 7;
}

int main(int argc, const(char)** argv)
{
    Köpek k = Köpek(3, "D'og");
    assert(k.köpekYılınaGöreYaş == 21); // köpekYılınaGöreYaş(k)
    assert(k.havla == cast(char[32])"Hav hav!"); // havla(k)

    return 0;
}

Metotlar İle

struct Köpek
{
    uint yaş;
    char[32] isim;

    char[32] havla()
    {
        return "Hav hav!";
    }

    uint köpekYılınaGöreYaş()
    {
        return yaş * 7;
    }
}

int main(int argc, const(char)** argv)
{
    Köpek k = Köpek(3, "D'og");
    assert(k.köpekYılınaGöreYaş == 21); // k.köpekYılınaGöreYaş()
    assert(k.havla == cast(char[32])"Hav hav!"); k.havla()

    return 0;
}

İki sorum var:

I. D'nin structları nasıl C'ninkinden daha low-level tanımlanıyor; Gerçekten bilmiyorum inline assembly özelliği olan bir dil, falan filan ayrıntıları atladığımızda, zaten en en en low-level hâle gelmiş olmaz mı? (C++'ınkiler nasıl D'nin classlarından daha low-level de diyebiliriz. Yani demek istediğim şu: structlarımızın özelliklerini, atıyorum, ilkleyebildiğimiz için mi D, C'ninkilerden daha low level?)

II. UFCS kullanarak overloading ederek struct özel hâle getirdiğimiz fonksiyonların, sıradan tür metotları yazmaktan farkı nedir, bence betterC için epey hoş aslında ama merak ettiğim şey neyi farklı yaptığı, belki avantajları veya dezavantajları.

Bu konular hakkında en kısassından diyebilirim ki kodlar karmaşıklaştıkça yapılar (yerine göre sınıflar) şart! Çünkü ortada dolaşan bir sürü bi'şeye biraz sonra baktığında neydi, ne işe yarar diye uzunca düşünürsün; kodu sen yazmış olsan bile.

Abartmıyorum, ama güldürmek için söyleyeyim; aralıksız yazım esnasında bile "ula bu da ne şimdi" der durursun!

Ha, sınıf kullanman çok da şart değil hani ama bir konu hakkında 2 işlev hadi 2 de değişken oluştu mu sal gitsin yapıyı.

Hele ki yapı değişkenlerine birlik (union) işlevlerine de yükleme (overloading) yaptın mı tadından yenmez. Dil ile öyle uyumlu çalışmaya başlar ki her şey derli toplu ve tıkırında ilerler. İşin güzeli de ne biliyor musun: yapı/sınıf dışında hala bağımsız işlevler (hatta main içinde veya işlevin de içinde işlev) kullanmaya devam edebilirsin. Bunları yapılarla kullandığında duruma göre kolaylık işlevi veya yapıyı işlev ile sarmaladığında Harry Potter'ın burunsuz karakter Voldemort olarak çıkar.

Voldemort yapılar/türler çok güzeldir bu arada. Ortada bir yapı vardır ama işlev içinde hapsolmuş gibidir ve dilersen kopyalarını çıkarabilir bir sihirbaz gibi kullanabilirsin. Tıpkı filmdeki karakterin yaptığı gibi. Bu konuda yazdığım birkaç başlık var. Uygulayıp denemeni salık veririm.

On Sunday, 13 March 2022 at 00:36:55 UTC, dunecourser wrote:

Bildiğim kadarıyla UFCS, dile sonradan eklenen (her şey ECMA Script gibi oldu) ve daha genel bir konu.

Yapıların özel işlevlerini(function) yükle
me olayı da sanırım C++'da da olan ama D'de zirve yapmış bir konu. Ali hocam daha yetkin anlatacaktır.

Başarılar...